Uitgerekend in het door Europeanen zo bejubelde Democratische kamp van de Amerikaanse politiek wordt de oorlog met gejuich ontvangen. Geen verbloemde retoriek meer over verdedigen van de democratische waarden, rechten van LBTQ-ers of bestrijding van corruptie tegenover het boze Rusland, nee, jubel over de megawinsten die de Amerikaanse wapenindustrie maakt, het slopen van Rusland en dat zonder dat er Amerikanen voor hoeven te sneuvelen. Dat is voor Oekraïne, die na 400.000 doden nu de mindervaliden en zwangere vrouwen het slagveld instuurt. Hoe lang blijven we onszelf én Oekraïne nog opofferen voor de Amerikaanse belangen?
Foto: Oologsschade in Oekraïne. (Pixabay)
Onverhuld cynisme over deze oorlog
De oorlog in Oekraïne woedt nu al anderhalf jaar en een spoedig eind lijkt nog niet in zicht. Vele vragen zich af hoe het toch komt dat het Westen, in het bijzonder de Verenigde Staten, zo staat te juichen voor deze oorlog en dat er geen einde aan lijkt te mogen komen.
Inmiddels wordt het antwoord niet alleen duidelijker, het wordt ook hardop bevestigd. Zo zei onlangs de Democratische senator Richard Blumenthal: “Slechts 3% van ons nationale militaire budget hebben Oekraïne in staat gesteld Ruslands militaire kracht te halveren. We hebben de NAVO verenigd, en de Chinezen hun invasieplannen voor Taiwan doen heroverwegen. We hebben geholpen het geloof en vertrouwen in het Amerikaans leiderschap te herstellen – moreel en militair. Dit alles zonder dat wij één Amerikaanse militair hebben verloren.”
Terugvallend op het officiële narratief zegt Blumenthal elders op ‘X’ (Twitter):
“Ik heb me aangesloten bij Lindsey Graham en Senator Warren in Kiev om een krachtige tweepartijdige boodschap (Democraten én Republikeinen, red.) van steun van de VS en geallieerden over te brengen aan president Zelensky en hooggeplaatste leden van zijn regering. De strijd van Oekraïne voor democratie en vrijheid tegen een niet-uitgelokte Russische invasie is onze strijd.”
Daarmee schaart Blumenthal zich achter een van de grootste oorlogshitsers van het Amerikaanse congres Lindsey Graham.
Opvallend is dat vrijwel alle Amerikaanse politici spreken van ‘de niet-uitgelokte oorlog’. Deze ontkenning is niet alleen onjuist, maar ook een bevestiging van het omgekeerde. Anders zou het ‘de Russische inval’ heten. Maar klaarblijkelijk wil met van de terechte beschuldiging af dat de VS die jarenlang heeft uitgelokt.
Blumenthal is niet de enige die geen moeite heeft met de meer van 400.000 Oekraïense doden. Want de prijs die de VS betaalt is immers laag.
De Republikein Mitt Romney vindt de miljarden besteed aan deze oorlog “het best bestede defensiegeld ooit”. Hij prijst Oekraïne voor de “heroïsche strijd” en dat zonder “dat wij levens verliezen”. Het afbreken van Rusland acht Romney een goede zaak: “We ondermijnen en vernietigen de Russische strijdkrachten voor heel weinig geld.”
Alsof het Amerikaanse cynisme nog niet genoeg is stelde Republikeins leider in de Senaat dat hij regelmatig de vraag hoort “of we dit wel moeten doen”. Zonder verlies van ook maar één Amerikaans leven“wordt het meeste geld dat wij spenderen gerelateerd aan Oekraïne besteed in de VS aan het leveren van wapens en het ontwikkelen van moderne wapens. Dus hierdoor hebben de mensen hier werk en maken we onze strijdkrachten beter voor de toekomst”.
Ook door de defensie-industrie en Big Tech gesponsorde denktank Center for European Policy Analysis (CEPA) ziet dat de oorlog in Oekraïne “een schijntje kost om Rusland te verslaan.”
De Washington Post schreef de zegeningen van deze oorlog doordat “De NAVO sterker is geworden door toetreding van Zweden en Finland en Duitsland zichzelf los heeft gemaakt (bedoeld wordt door de Westerse aanslag op Nordstream 2) en in veel opzichten zijn gevoel van waarden heeft hervonden.”
Het is cynisme of een getuigenis van een door wensdenken bevangen Amerikaans leiderschap. Duitsland is tegen wil en dank van betaalbare en zekere Russische energie afgesloten. Het heeft het land onzeker gemaakt over haar toekomst en zal onderhuids nieuwe nationalistische sentimenten losmaken. De opkomst van de Alternative für Deutschland (AfD) bewijst dat.
De meervoudige agenda van de VS
De verbetenheid waarmee de VS en haar Europese hulpjes, de laatsten veelal tegen wil en dank, zich in Oekraïne vastbijten is verklaarbaar door de talrijke doelen die de VS met het inzet van Oekraïne wil bereiken.
- Duitsland is de motor van Europa, de fabriek zogezegd. Rusland is de leverancier van vrijwel onuitputtelijke grondstoffen waaronder olie, gas en zeldzame metalen. De De VS duldt echter geen concurrenten in economie en geopolitiek. Europa, met Duitsland als aanjager, dreigde dat met de Euro en economische eenwording wel te worden. Het succes van Duitsland als industriestaat hangt niet in de laatste plaats samen met de stabiele grondstoffenlevering tegen langlopende prijsafspraken van Rusland. De langtermijncontracten met Gazprom, die de Brusselse EU-leiding al begon te dwarsbomen, maakte de Duitse industrie machtig. Die bedreiging moet bestreden worden.
- Duitsland als fabriek van Europa is los van de EU op de wereldmarkt na de VS, China en Japan de vierde economie in de wereld. Duitsland exporteerde in 2020 voor 116 miljard USD naar de VS, de VS daarentegen exporteerde in dat jaar ‘slechts’ voor 59 miljard USD naar Duitsland. Dit Duitse handelsoverschot met de VS zit de Amerikanen al jaren niet lekker. Donald Trump sprak Duitsland tijdens zijn presidentschap daar al op aan. Die balans moet beter, kosten wat het kost. Met de aankopen van het dure Amerikaanse LNG, en de afbraak van de Duitse zware industrie, zal die balans over enkele jaren sterk zijn veranderd ten gunste van de VS. (Bron)
- Poetin is al vanaf van het begin van zijn presidentschap in 2000 door het westen gedemoniseerd. Hij was immers de man die de mede door de Amerikaanse bankiers veroorzaakte chaos in Rusland, na de val de Sovjet-Unie in 1991, aanpakte. De maffia, de oligarchen, ze kregen het onder Poetin zwaar. De invloed van de VS in Rusland werd door Poetin teruggedrongen. Vooral de talrijke door de VS gefinancierde NGO’s moesten het onder Poetin ontgelden. Daarmee werd hij een ‘vijand’ van de VS en moet daarom een keer ‘verwijderd’ worden.
- De komst van de Euro in 2002 was niet bepaald de wens van de VS. Deze nieuwe ‘munt’ zou immers de dominante positie van de (petro-) dollar kunnen bedreigen. En dat deed het al snel. De Chinezen hebben grote voorraden Euro als reservemunt ingeslagen, en sommige olielanden wilden al snel de olie verkopen in Euro’s. De twee die dat als eersten waagden overleefden de poging niet. De Libische leider Muammar al-Gaddafi kreeg in 2011 bezoek van de VS. Het land werd door bombardementen tot op de dag van vandaag in chaos gestort. De tweede die dat waagde was de Irakese leider Saddam Hoessein. Zijn land kreeg historisch zware bombardementen van de Amerikanen en Engelsen te verduren waarbij honderdduizenden burgers om het leven kwamen. Hoessein zelf overleefde de overval ook niet en werd op 30 december 2006 door ophanging gedood. (Bron)
- De steeds nauwere handelsbetrekkingen tussen Europa en China via het Belt and Road Initiative bezorgt de VS slapeloze nachten. Het project behelst een reeks van verbindingen over land (spoor) en over water tussen China, Rusland en Europa. Het maakt, samen met Rusland, dat er een Eurazië continent ontstaat dat de VS ver in de schaduw zou stellen, zowel economisch, politiek als militair. Wil de VS haar dominante positie behouden zal dat moeten worden voorkomen. In Rebuilding America’s Defenses schrijven de opstellers: “Het verhogen van de Amerikaanse militaire kracht in Azië is de sleutel tot het omgaan met de opkomst van China naar de status van grootmacht. Om dit vreedzaam te laten verlopen, moeten de Amerikaanse strijdkrachten hun militaire superioriteit behouden en daarmee onze regionale bondgenoten geruststellen. In Noordoost Azië moeten de Verenigde Staten hun banden met de Republiek Korea en Japan onderhouden en aanscherpen.”
- Rusland wordt ervan beschuldigd gas en olie te hebben ‘geïnstrumentaliseerd’, wat zoveel betekent als ingezet voor politieke doeleinden. Dat verwijt mist elke grond. Het beleid van Gazprom was en is om door stabiele en niet door politieke beïnvloedde leveranties een betrouwbare speler in de wereld te worden. Daarentegen is het opblazen van Nord Stream, vermoedelijk door de VS en/of Engeland, bedoeld om Europa van Amerikaans gas afhankelijk te maken. Hiermee instrumentaliseert de VS zelf energieleveranties, wat tegelijk forse inkomsten oplevert en de handelsbalans met onder andere Duitsland enigszins gelijk gaat trekken. Minister van buitenlandse zaken van de VS Antony Blinken gaf toe dat het opblazen van Nord Stream ‘strategische kansen bood‘.
- Al jaren bepleitte de VS om het defensiebudget van de Europese landen op 2% van het BNP te krijgen. Dat ging maar schoorvoetend en veelal kwamen landen amper tot de helft. De oorlog in Oekraïne heeft in korte tijd de Europese uitgaven voor defensie verveelvoudigd. Alleen al Duitsland breidt het budget met €100 miljard uit. Ook Nederland reserveert miljarden voor de oorlog in Oekraïne. Met de exploderende uitgaven van Europa voor defensie, stijgen eveneens de wapenaankopen in de VS. Ook dat draagt bij een het gladstrijken van de handelstekorten met het ‘oude continent’.
- Het is algemeen bekend dat Oekraïne tot de meest corrupte landen van Europa behoort. Het is een failed state, een land dat op veel fronten niet functioneert. Zo’n land is vaak uitvalsbasis voor illegale activiteiten. Het gaat daarbij om financiële transacties, zoals waarvan de in het westen bejubelde president Zelensky wordt verdacht, het verwerven van grondstoffen waarmee de Biden-familie in verband wordt gebracht en handel in kinderen en hun organen. Ook de door de VS gerunde biologische laboratoria zijn illegaal en konden in Oekraïne onder Amerikaans toezicht ongestoord hun werk doen.
- Het is een oude wens van de VS om Rusland als grootste land ter wereld in kleinere eenheden op te splitsen. Zie onderstaand artikel. Dat betekent dat de VS zich de autoriteit aanmeet om een ander land in stukjes op te breken. Afgelopen zomer werd dat nog openlijk online besproken en daarmee bevestigd. Dat Rusland hierin kwade bedoelingen ziet en zich bedreigd voelt behoeft geen toelichting.
- De oostelijke regio van Oekraïne zit vol met waardevolle grondstoffen. Naast de traditionele kolen, is het ook de grootste vindplaats van ‘zeldzame metalen en mineralen’ die nodig zijn voor de Europese ‘Green Deal’, oftewel het elektrificeren van Europa. Men schat dat er voor vele biljarden aan waarde in de grond ligt. Een begerenswaardig stukje grond dus.
- Tot slot wil de VS met de oorlog in Oekraïne laten zien dat zij, en niet Rusland de baas is in Europa. De uitbreiding van de NAVO tot aan alle Russische grenzen was daarvan al een voorbode. De talrijke intimiderende NAVO-oefeningen in de afgelopen Covid-jaren hebben Rusland in hoge mate onzeker gemaakt over de vreedzame bedoelingen van het westerse bondgenootschap. in 2020 startte ‘Defender21’, in 2021 ‘Steadfast Defender’, in juni van datzelfde jaar oefenden Engelse en Oekraïense troepen. Ook in 2021 vonden nog ‘Noble Jump’, ‘Sea Breeze’, ‘Three Swords’, ‘Cossack Mace’, ‘Rapid Trident’, ‘Warrior Watchers’ plaats. Dat Rusland dergelijke oefeningen in Mexico zou kunnen houden zonder een ‘adequate reactie’ van Washington, is ondenkbaar.
Balanceren tussen grootmachten
We zullen als Europese landen ons onafhankelijker moeten maken van welke grootmacht dan ook. Een te grote afhankelijkheid van Rusland kan een keer verkeerd uitpakken, hetzelfde geldt voor contacten met China en niet in de laatste plaats met onze ‘bondgenoot’ de Verenigde Staten.
Het Europese project om het continent meer zelfstandig te maken, is dat opzicht uit de rails gelopen. De bij de EU aangesloten landen worden overspoeld door het overwegend Amerikaanse bedrijfsleven, hun Big Tech, hun defensie-industrie, hun Big Farma, hun mediabedrijven, hun door de dollar gedomineerde financiële stelsel en talrijke door VS gedomineerde instituten zoals WHO, Wereldbank, IMF, NAVO, Atlantic Council etc.
Een volledig autonoom Europa, dan wel volledig soevereine lidstaten is in deze context van elkaar bestrijdende grootmachten geen reële optie. Een nieuwe Europees Contract zal daarentegen wel:
- grote soevereiniteit bieden voor de Europese landen;
- op basis van soevereine besluiten samenwerken op defensief militair terrein waarbij de VS een gelijkwaardige partner is zoals Rusland en China;
- economische samenwerking met behoud van eigen munt en fiscaal beleid;
- vijfjaarlijkse afspraken over binnen-Europese wisselkoersen (zoals destijds Nederlandse Gulden en Duitse Mark);
- autonomie over eigen grenzen bij toelating van immigranten met behoud van genereuze opvang van oorlogsvluchtelingen of politiek vervolgden van het Europese continent, zoals nu uit Oekraïne;
- diplomatiek balanceerwerk om handels- en politieke betrekkingen met de VS, Rusland en China (en andere grote landen) met elkaar in balans te houden.
De ooit geroemde Europese diplomatie is vervangen door de eeuwige oorlogshonger van de Verenigde Staten dat ons continent bij voortduring in de problemen brengt. De landen van Europa zullen weer hun eigen belangen moeten afwegen in het licht van de aangegane bondgenootschappen om te ontdekken dat we onze verbindingen in deze snel veranderende wereld fors moeten herijken.
