De cijfers van het aantal immigranten dat onder president Biden de Verenigde Staten binnen is gekomen loopt uiteen van 2,5 miljoen tot 8 miljoen. Het verschil in telling schuilt in de definities die de ene of de andere politieke richting moeten dienen. Feit is dat het aantal van soms 200.000 tot 300.000 per maand niet meer hanteerbaar is, zelfs niet voor de grote Verenigde Staten.
Foto: Immigranten onderweg in Centraal Amerika (videofragment Muckraker)
Washington vs. Texas
Volgens een Gallup World Poll uit 2017 willen potentiële migranten het liefst naar de Verenigde Staten verhuizen. Bijna 147 miljoen volwassenen, of 21% van de volwassen wereldbevolking, hebben de Verenigde Staten aangewezen als hun gewenste toekomstige verblijfplaats. Duitsland, Canada, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Australië en Saoedi-Arabië zijn elk aantrekkelijk voor ten minste 25 miljoen volwassenen en zijn de afgelopen tien jaar favoriete bestemmingen geweest. Slechts 20 landen trekken 65% van alle potentiële migranten over de hele wereld aan.
Met de sterk gegroeide toestroom naar de VS lopen de spanningen in dat land hoog op. De immigratie naar de VS heeft inmiddels historische proporties aangenomen. Dorpen in Texas, de eerste staat waar de stroom immigranten de VS binnenkomt, zuchten onder de last van de grote aantallen. Bewoners klagen over een toegenomen onveiligheid op straat en stijgend aantal inbraken. De meeste immigranten echter willen maar één ding: een normaal leven in een overwegend rijk land. Maar of ze dat krijgen is zeer de vraag.
De immigratie is in de VS, net zoals in Europa, al jaren een politieke twistappel. Het lijkt nu een onderwerp te worden van de presidentsverkiezingen eind dit jaar. Waar de zittende president de grenzen vrijwel zonder beperking open zette, herinneren inwoners van Texas zich nog de tijd onder president Trump toen de immigratiestroom sterk afnam.
De staat Texas heeft op gezag van de Republikeinse gouverneur Greg Abott de National Guard naar de grens gestuurd om de belangrijkste open delen van de grens met Mexico, de inmiddels befaamde Eagle Pass (kaart), te sluiten. Abott negeerde de daar gestationeerde federale grenspolitie en liet nieuwe hekken plaatsen om de stroom van soms 10.000 personen per dag in te dammen. Vanuit Washington oefent de steeds minder helder functionerende democratische president Biden druk uit op Abott om de grens open te houden.
Biden die nog steeds miljarden naar het inmiddels ontredderde Oekraïne wil sturen, bestemd voor de aankopen van Amerikaanse wapens, vindt de Republikeinen op zijn weg. De gevraagde extra miljarden komen voor de Republikeinen pas vrij als Biden de grenzen voor immigranten sluit. Biden lijkt echter niet van plan de toestroom van immigranten te stoppen. Hij besloot zelfs de strijd aan te gaan met Greg Abott door te dreigen federale troepen te sturen om het door Texas geplaatste extra hek weer te verwijderen. Inmiddels hebben zich 27 overwegend Republikeinse staten bereid verklaard met hun National Guards Texas tegen eventuele federale troepen te beschermen.
Immigratie van Democratische stemmers
Naast de gebruikelijke problemen van huisvesting, kosten, zorg en integratie, maken Amerikanen zich ook zorgen over het met de stroom meekomende ‘jonge mannen’ ook uit landen waar de VS mee in oorlog is. Men duidt dan op kansen op instroom van mensen met terroristische bedoelingen.
Een ander fenomeen is dat de immigranten goed op de hoogte zijn van wie hen gunstig is gezind: ‘Biden, Biden’, scanderen zij als gevraagd wordt wie hun favoriet is. Boegeroep als vervolgens de naam van Donald Trump valt: “Trump bad”. Met de instroom van miljoenen potentiële stemmers, indien hen het stemrecht wordt toegekend, zou de Democratisch partij de Republikeinen met gemak kunnen verslaan. Veel verkiezingen leveren een nipte overwinning van de ene of de andere partij op. Voorlopig mogen ‘noncitizens’ nog niet stemmen.
Volgens het Pew Research Center woonden er in 2020 meer dan 25 miljoen niet-staatsburgers in de VS. Dat waren ongeveer 12 miljoen permanente inwoners en 2 miljoen tijdelijke inwoners die met legale toestemming in het land verbleven, en ongeveer 11 miljoen immigranten die zonder legale toestemming in het land verbleven.
Begeleide immigratie
De immigratie kent vele oorzaken: politieke onrust, vervolging, economische crises en oorlogen drijven mensen naar andere delen van de wereld. Volgens bovengenoemd Gallop onderzoek zou op elke 5 inwoners van de wereld er 1 naar een ander land willen. Omdat de redenen voor migratie verschillen, verschillen ook de percepties van immigratie: is er sprake van vluchtelingen of migranten? Zoeken zij veiligheid of een betere toekomst?
Tegenstanders van (omvangrijke) immigratie stellen dat de migratie gestuurd wordt of minstens georganiseerd. Uit onderstaande reportage blijkt dat bekende hulporganisaties ver gaan in hun begeleiding van migranten. Zo delen verschillende organisaties zoals het Rode Kruis, het I.O.M., een VN-organisatie voor migratie, kaartjes en adviezen over te volgen routes en adressen voor ondersteuning van de migratie. Maar ook organisaties van de EU en Noorwegen zijn in Centraal-Amerika actief.
Gevaarlijke routes
Opvallend is dat de ‘aanbevolen’ routes niet bepaald veilig zijn. Het voert de migranten door gebieden die door kartelbendes worden gecontroleerd of door natuurlijke barrières voeren die velen niet overleven.
Voor velen begint de reis in de op 2.800 meter gelegen hoofdstad van Ecuador Quito. De entree tot het land is betrekkelijk eenvoudig, wat verklaart dat het voor de meeste migranten het startpunt is van een lange, gevaarlijke reis naar de Verenigde Staten. Van Quito gaat de reis naar de grensstad met Colombia: Tulcán. In deze stad wacht de immigrant een reeks van hulporganisaties, ook uit Europa. Hier worden de migranten van voedsel, medische zorg en informatie over de routes voorzien. De routes leiden allemaal naar de VS. Kaartjes met alle 12 grensovergangen tussen Mexico en de VS helpen de migranten om hun keus te maken. Als ze er aankomen. In een brochure van het Rode Kruis kan de migrant lezen hoe hij op het dak van een trein moet klimmen, een van de meeste riskante vormen van transport. De aanbevolen routes langs beruchte kartels leveren hen miljarden aan inkomsten op. Want doortocht is niet gratis.
In de Colombiaanse stad Pasto lijken Chinezen een eigen pleisterplaats te hebben. Hier komen migranten van een andere nationaliteit niet binnen. De Chinezen, veelal mannen tussen de 20-40 jaar, lijken goed georganiseerd en niet zonder financiële middelen. Een van hen bevestigde dat er ook spionnen tussen hen waren. Verder op de route, verscholen in de dichte bossen bij de beruchte Darién Gap (kloof) tussen Colombia en Panama, ligt een andere hotel dat zich volledig op de Chinezen richt. De plek wordt goed bewaakt en pottenkijkers worden er snel weggestuurd.
Voordat de reis door de Darién Gap gaat, komen de migranten aan in de Colombiaanse kustplaats Necocli. Hier draait de lokale economie op de verkoop van materiaal dat de tocht door de kloof mogelijk moet maken, van zakmes, zaklantaarns tot handschoenen.
De Dariénkloof
De Dariénkloof is een omvangrijk junglegebied tussen Columbia en Panama, de geografische scheiding tussen Zuid- en Midden Amerika. De jungle kan via verschillende routes worden doorkruist, variërend van 2 tot 5 zware reisdagen. Een korte route, waarop de migranten door betaalde gidsen worden begeleid, is korter en minder gevaarlijk. De andere twee routes duren aanzienlijk langer, en niet iedereen haalt het einde door uitputting, ongeval of een misdrijf.
Eenmaal aangekomen in Panama verzamelen de migranten zich in speciale opvanglocaties. Ook hier de bekende hulporganisaties I.O.M. (VN), Rode Kruis, EU, UNICEF, Artsen zonder grenzen, UNHCR, HIAS en NRC (Noorse organisatie).
Vanuit hier worden de migranten met bussen naar de grens met Mexico gebracht. Daar is de hulp nodig van een van de Mexicaanse misdaadkartels om na betaling van USD125 illegaal de grens te passeren.
Aangekomen in Mexico Stad gaat de reis verder naar Irapuato waar een treinrit wacht. Geen zit- of staanplaats in de trein, maar erop, op het dak. Van een goederentrein. Een speciale groep deelt er kaarten van de verschillende treinroutes uit. Machinisten weten waar ze moeten stoppen om de migranten op de daken te laten klimmen. Het zijn voor een aantal migranten dodemansritten.
De laatste fase van de lange toch gaat door het grensgebied met de VS, aan Mexicaanse zijde. Daar zijn de drugskartels de baas, waar hun regels voor doortocht gelden.
Verhitte stemming
De emoties lopen steeds hoger op. Acties als ‘Take our borders back’ en andere protesten maken duidelijk dat voor veel bij de grens levende Texanen de grens (letterlijk) is bereikt. Oude altijd sluimerende sentimenten voor afscheiding van Texas van de VS komen weer boven.
In een lokaal online nieuwsplatform oppert een tegenstander van afscheiding: “Texas bevat een groot deel van de ruimte-infrastructuur van de natie, 15 actieve militaire bases en een van de belangrijkste havens. Er bestaat geen scenario waarbij de federale regering dat allemaal laat schieten.”
Greg Abbott (R), de gouverneur van Texas, kondigde onlangs plannen aan voor de bouw van een basis met maximaal 1.800 manschappen in Eagle Pass, dicht bij het gebied aan de rivier waar staatsleiders overhoop liggen met de regering Biden over de handhaving van de immigratiewetgeving.
Verder zij hij: “De basis zal een groot leger huisvesten op een zeer strategisch gebied. Het zal de snelheid en flexibiliteit van de Texas National Guard verhogen om te kunnen reageren op grensovergangen. Dit zal ook substantiële krachten organiseren om de prikkeldraadversperringen uit te breiden.”
Politieke keuzes om immigratie te bevorderen in VS én EU
Daarmee zijn de spanningen in de samenleving en in de politiek nog lang niet geluwd. Voorlopig wordt nog gestreden over de werkelijke aantallen. Waar de een spreekt over aantal immigranten spreekt de andere over ‘encounters‘, een niet erg heldere definitie dit tot verwarring leidt.
The Hill voorziet dat als er geen beperking van de instroom komt het wel eens het politieke lot van president Biden zou kunnen gaan bepalen. Langzaam beginnen ook Democraten te fluisteren dat Trump moeilijk te verslaan zal zijn bij de komende verkiezingen in november.
The Hill: “Biden en zijn campagneteam hebben de woede van de Amerikanen over de ongeveer 8 miljoen illegale grensoverschrijdingen onder de regering Biden zwaar onderschat. Uit een recente peiling van CBS bleek dat 70 procent van de respondenten Biden’s aanpak van immigratie afkeurt. Bovendien zei 63 procent van de ondervraagden dat de regering harder zou moeten optreden tegen degenen die bij de grens aankomen.”
De term ‘omvolking’ is een populaire verbastering van ‘vervangingsmigratie’. Het eerste woord mag dan ‘verboden’ zijn, de tweede term is de titel van een rapport uit 2000 van de Verenigde Naties. Het rapport ‘Replacement Migration’ (voor VRIENDEN van EZAZ in het EZAZ-archief te downloaden) beschrijft voor een aantal landen waaronder de VS, EU en Rusland hoe de immigratie kan verlopen. Voor Duitsland wordt voorspeld dat tussen het jaar 2000 en 2050 haar bevolking zal afnemen van 82,2 miljoen naar 73,3 miljoen inwoners. Het verschil van 8,9 miljoen zal dus moeten worden opgevangen worden door immigranten. Daarbij wordt er vanuit gegaan dat de instroom cultureel en wat arbeidsmarktinpassing betreft een kwalitatieve vervangen kan zijn. Ook ligt hier de aanname aan ten grondslag dat het land bij krimp geen kans meer heeft op voortbestaan. De ruimt €50 miljard die Duitsland nu jaarlijks aan de opvang en integratie van immigranten uitgeeft trekt naast een grote sociale en maatschappelijk wissel, ook een zware wissel op de financiën.
Voor Nederland waren de cijfers voor 2000 en 2050 respectievelijk 15,7 miljoen en 14,1 miljoen, een verschil van 1,6 miljoen. Als dit voor de Nederlandse regering het streefgetal is, moeten er nog veel immigranten bij. Inmiddels nadert het inwonertal al de 18 miljoen en de immigratiestroom neemt vooralsnog niet af.
Ook het EU-parlement heeft zich in 2009 gebogen over immigratie. In haar rapport (voor VRIENDEN van EZAZ in het EZAZ-archief te downloaden) schrijft het EU-parlement:“Volgens Eurostat zal de vergrijzing in de EU op de middellange termijn toenemen, met als gevolg een verwachte vermindering van de beroepsbevolking met mogelijk bijna 50 miljoen tegen 2060, en dat immigratie kan fungeren als een belangrijke aanjager voor goede economische resultaten in de EU.”
Daarbij “roept zij (de Europese Commissie, red.) in herinnering dat er rond 2050 volgens de prognoses van de Commissie naar schatting 60 miljoen migrerende werknemers nodig zullen zijn, hetgeen de noodzaak met zich meebrengt om migratie langs legale weg mogelijk te maken.”
Het zal duidelijk zijn dat de grootschalig, maatschappij ontwrichtende, immigratie gewenst en gepland is. De talrijke organisaties, gesproken wordt van honderden, waaronder veel NGO’s, vaak gefinancierd door overheden, doen hun uiterste best om de stroom naar de VS en de EU op gang te houden.
De vraag is hoe lang de kruik nog te water gaat …
