De in Berlijn woonachtige Amerikaanse toneelschrijver, auteur en politiek satiricus C.J. Hopkins gebruikte in een tweet een vage afdruk van het in Duitsland verboden hakenkruis geprojecteerd op een mondmasker. De Duitse justitie beschuldigde hem van het gebruik van dit verboden symbool. Vorige week werd Hopkins vrijgesproken. Maar de marges van vrije meningsuiting worden kleiner.
Videofragment: EpochTV
Gebruik hakenkruis als waarschuwing
Met het gebruik van een vage afbeelding van een hakenkruis op zijn nieuwe boek en in twee tweets riskeerde schrijver Hopkins 60 dagen gevangenisstraf of €3.600 boete. De Duitse justitie maakte er een zaak van. Vorige week kwam de zaak voor bij een rechtbank in Berlijn, waar Hopkins ook woont.
C.J. Hopkins heeft zich al vanaf het eerste begin van het Coronagebeuren zeer kritisch opgesteld. Ook EZAZ heeft artikelen van Hopkins overgenomen. Zo nam hij het op voor de truckers in Canada die hun collega’s steunden die ervoor hadden gekozen niet de bekende prik(ken) te nemen.
Woonachtig in Berlijn volgde hij ook de repressieve Duitse politiek op de voet en stak hierover zijn mening niet onder stoelen of banken.
Een tweet van de minister van volksgezondheid Karl Lauterbach schoot Hopkins in het verkeerde keelgat. Hierin gaf de minister aan dat van het dragen het mondmasker een signaal uitgaat. We weten nu dat dat ook de reden van de draagplicht was: de angst voor het virus en de prikdwang bevorderen. Medisch gezien, daar zijn de meeste artsen het wel over eens, idem het RIVM, had dit stukje, deels vervuild, vezeldoek geen noemenswaardig effect.
Hopkins reageerde op Twitter met een foto van de omslag van zijn nieuwste boek: “The rise of the new normal”.
Vervolging door Duitse justitie
Dat viel verkeerd bij de Duitse justitie en stelde vervolging in. Daarmee het gebruik van het hakenkruis, los van de context van het gebruik, gelijkstellend met vermeende NAZI-sympathieën van Hopkins. Wie ook maar een paar stukken van de schrijver leest, ziet al snel dat Hopkins niet in de rechter hoek te vinden is.
Opmerkelijk is hoe de rechterlijke macht hem op het spoor kwam. Via de verklikkerorganisaties, die met staatsgeld zijn opgericht. Uit de dossiers blijkt dat de melding aan het Openbaar Ministerie in Berlijn afkomstig was van het Hessische Cyber Competence Centre. Het centrum is verbonden aan het Hessische ministerie van Binnenlandse Zaken.
Met het gebruik van het hakenkruis op zijn boekomslag, zij het in zeer moeilijk zichtbare vorm, wilde de schrijver juist waarschuwen voor tendenzen van een naderende autoritaire staat. Een waarschuwing die in de meeste Westerse landen te horen is, van Canada, VS, Verenigd Koninkrijk, België, Nederland en nog zoveel andere landen. Er zijn daarmee al veel ‘kanaries in de kolenmijn’ die naderend onheil bespeuren en daarvoor waarschuwen.
Onderstaand een reactie van een Joodse lezer op de vervolging van Hopkins.
Als Joods persoon juich ik het toe dat je je uitspreekt over de waarheid en dat je het “New Normal Germany” vergelijkbaar noemt met nazi-Duitsland. Het censureren van vrije meningsuiting is niet democratisch, het is autoritair en we weten dat het niet goed afloopt. Ik bid voor je vrijspraak in het onrechtvaardige onderzoek.
Reactie van een Joodse lezer
Wat justitie, en waarschijnlijk de politiek aanjagers van het vernietigende Coronabeleid, stak was de link die Hopkins met deze uiting legde tussen de zeer repressieve en ongrondwettelijke Corona-maatregelen en de werkwijze van het NAZI-regiem. Een ‘verboden’ vergelijking, maar die steeds meer mensen, zeker in Duitsland, maken.
Wat Hopkins in zijn artikel over zijn vervolging terecht aandroeg was dat er talrijke publicaties in Duitsland te vinden zijn die het hakenkruis gebruiken en die klaarblijkelijk voor justitie geen aanleiding zijn tot vervolging. De vervolging zal dan ook eerder vanuit de politieke echelons zijn geëntameerd, van de minister met zijn onnavolgbare beleid die zijn onverdedigbare maskerplicht in een kwaad daglicht gesteld zag.
Justitie veroordeelde hem aanvankelijk tot een straf van 60 dagen gevangenis of een boete van €3.600. Een straf dat zonder rechtszaak kan worden opgelegd.
Hopkins accepteerde de strafbeschikking niet en liet de zaak bij de rechtbank voorkomen. “En als we verliezen, gaan we in beroep, desnoods bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens … Ik ga niet naar de gevangenis, want ik heb niets verkeerd gedaan en ik ben te oud om in Moabit (de hoofdgevangenis van Berlijn) te zitten,” liet hij weten aan de Neue Zürcher Zeitung.
Het is in de hele Westerse wereld een beproefd recept om kritiek op de hoofdthema’s van beleid klimaat, corona of woke direct te delegitimeren met ‘extreem-rechts’, ‘antisemitisch’ of ‘fascistisch’. De Duitse ex-Moskou-correspondent van het populaire Duitse blad Focus en nu zelfstandig journalist Boris Reitschuster reageert: “Deze tactiek behoort nu helaas tot het standaardrepertoire van het politiek-media-complex en de rechterlijke macht, en staat geheel in de traditie van de DDR (dat men dit nog kan zeggen is waarschijnlijk alleen te danken aan het feit dat de extreemlinkse Duitse dictatuur in de relevante kringen meer door een roze bril wordt bekeken).”
Vrijspraak
Hopkins was duidelijk opgelucht toen de rechter in het intimiderend donkere en omvangrijke Berlijnse rechtsgebouw tot vrijspraak kwam.
“Mijn showproces voor gedachtemisdaden voor de strafrechtbank in New Normal Germany verliep dus vrij goed. Ik ben vrijgesproken. Technisch gezien is het nog niet voorbij, want de aanklager heeft een week (tot 31 januari, red.) de tijd om in beroep te gaan tegen de beslissing, maar gezien de omstandigheden betwijfel ik of hij dat zal doen. Hij heeft zichzelf gisteren voor een groot publiek voor gek gezet. Ik kan me niet voorstellen dat hij dat nog eens wil doen.”
Ter verdediging had Hopkins een verklaring opgesteld die hij in de rechtszaal voorlas.
Enkele citaten eruit.
“De goden hebben een vreemd gevoel voor humor. De afgelopen week zijn duizenden mensen door heel Duitsland de straat op gegaan om te protesteren tegen het fascisme, onder het scanderen van “nooit meer is nu”. Veel van deze mensen hebben de afgelopen drie jaar, van 2020 tot 2023, kritiekloos orders opgevolgd, officiële propaganda nagebootst en iedereen gedemoniseerd die de ongrondwettelijke en autoritaire acties van de regering tijdens de zogenaamde Covid pandemie in twijfel durfde te trekken. Veel van diezelfde mensen, die de Palestijnse rechten steunen, zijn nu geschokt dat de nieuwe vorm van totalitarisme die zij hebben helpen ontstaan, zich tegen hen keert.”
“Deze gebeurtenissen zouden absurd komisch zijn als het niet zo ergerlijk was. Ik kan niet genoeg uitdrukken hoe beledigend het is om gedwongen te worden om hier te zitten en mijn verzet tegen fascisme te bevestigen. Al meer dan dertig jaar schrijf en spreek ik tegen fascisme, autoritarisme, totalitarisme enz. Iedereen kan op internet zoeken, mijn boeken vinden, de recensies van mijn toneelstukken lezen, mijn essays lezen en in twee of drie minuten ontdekken wie ik ben en wat mijn politieke standpunten zijn.”
“Laat ik heel duidelijk zijn. In die twee Tweets, en in mijn essays in de jaren 2020 tot 2022, en in mijn huidige essays, heb ik de opkomst van deze nieuwe vorm van totalitarisme inderdaad vergeleken met de opkomst van de bekendste vorm van totalitarisme uit de 20e eeuw, namelijk nazi-Duitsland. Ik heb deze vergelijking gemaakt en de overeenkomsten en verschillen tussen deze twee vormen van totalitarisme keer op keer geanalyseerd. En dat zal ik blijven doen. Ik zal deze nieuwe, opkomende vorm van totalitarisme blijven analyseren en proberen uit te leggen, me ertegen blijven verzetten en mijn lezers ervoor blijven waarschuwen.”
“Niet elke vorm van totalitarisme is hetzelfde, maar ze hebben wel gemeenschappelijke kenmerken. Mensen dwingen om symbolen te tonen van conformiteit met de officiële ideologie is een kenmerk van totalitaire systemen. Het uitroepen van de “noodtoestand” en het intrekken van grondwettelijke rechten zonder gerechtvaardigde reden is een kenmerk van totalitaire systemen. Het verbieden van protesten tegen regeringsdecreten is een kenmerk van totalitaire systemen. Het overspoelen van het publiek met leugens en propaganda om mensen angst aan te jagen tot hersenloze gehoorzaamheid is een kenmerk van totalitaire systemen. Het isoleren van samenlevingen is een kenmerk van totalitaire systemen. Het censureren van afwijkende meningen is een kenmerk van totalitaire systemen. Mensen hun baan ontnemen omdat ze weigeren zich te conformeren aan de officiële ideologie is een kenmerk van totalitaire systemen. Het aanwakkeren van massahaat tegen een “zondebok” is een kenmerk van totalitarisme. Het demoniseren van critici van de officiële ideologie is een kenmerk van totalitaire systemen. Het instrumentaliseren van de wet om dissidenten te straffen en critici van de autoriteiten tot voorbeelden te maken is een kenmerk van totalitarisme.”
“Ik heb de opkomst van al deze kenmerken van totalitarisme in samenlevingen in het hele Westen – inclusief maar niet beperkt tot Duitsland – gedocumenteerd sinds maart 2020. Ik zal dat blijven doen. Ik zal lezers blijven waarschuwen voor deze nieuwe, opkomende vorm van totalitarisme en proberen het te begrijpen en ertegen in verzet te komen. Ik zal deze nieuwe vorm van totalitarisme vergelijken met eerdere vormen van totalitarisme, en specifiek met nazi-Duitsland, wanneer dat gepast is en bijdraagt aan ons begrip van de huidige gebeurtenissen. Dat is mijn taak als politiek satiricus en commentator, en als auteur, en mijn verantwoordelijkheid als mens.”
“We staan weer eens op een kruispunt. Niet alleen hier in Duitsland, maar in het hele Westen. Mensen werden een beetje gek, een beetje fascistisch, tijdens de zogenaamde Covid pandemie. En nu staan we hier. Er liggen twee wegen voor ons. We moeten kiezen… jij, ik, wij allemaal. De ene weg leidt terug naar de rechtsstaat, naar democratische principes. De andere weg leidt naar autoritarisme, naar samenlevingen waar autoriteiten per decreet regeren, en dwingen, en de wet verdraaien in alles wat ze maar willen, en dicteren wat realiteit is en wat niet, en hun macht misbruiken om iedereen het zwijgen op te leggen die het niet met hen eens is.
Dat is de weg naar totalitarisme. Die weg hebben we al eerder bewandeld. Laten we het alsjeblieft niet weer doen.” (einde verklaring)
Hopkins werd vrijgesproken. Bij de uitspraak voegde de rechter toe dat de “vrijspraak ingaat tegen uw (de heer Hopkins) verklaringen dat u hier in een totalitaire staat leeft”. Ze bespeurde een zekere arrogantie in zijn verklaring, in de trant van alleen hij zou het begrepen hebben, alle anderen zijn domme schapen. De anderen waren misschien overtuigd door wetenschappers. Het was immers een compleet nieuwe situatie. Het subjectieve gevoel dat je het nieuwe nazi-Duitsland ziet opkomen. De rechter gaf te kennen de kleindochter van nazislachtoffers te zijn, dus Hopkins hoefde hier niet zo hoog van de toren te blazen, aldus de rechter. Volgens haar waren Hopkins’ uitspraken – zei ze letterlijk – “ideologisch gewauwel”, maar dat was “niet strafbaar”.
Aan het einde van de hoorzitting verliet de rechter de rechtszaal met een FFP2 masker op.
Commentaar
Volgens Boris Reitschuster, de bovengenoemde onafhankelijke journalist, zal Duitsland nooit een echte democratie worden. Volgens Reitschuster begint het met speldenprikken en intimidatie, escaleert naar uitzetting en vrijheidsberoving en eindigt in openlijke terreur. “Fysieke aanvallen, uitschelden, account-annulering, uitsluiting, sociaal ostracisme (uitsluiting, red.), besmeuren met uitwerpselen en de publicatie van privéadressen met verzoeken om “huisbezoeken” onder de welwillende ogen van de overheid en de media zijn slechts de voorbodes van wat komen gaat.”
Verder zegt Reitschuster: “Dit land zal nooit leren wat een echte democratie is. In dit land was het slechts een façade die aan flarden werd geschoten door Angela Merkel en haar volgelingen. Het stoplichtkabinet (de kleuren van de huidige regeringscoalitie, red.) met zijn rechtssysteem doet nu de rest en zorgt ervoor dat het voor onze ogen instort. De volgende dictatuur staat voor de deur. Het noemt zichzelf “het beste Duitsland ooit”. (Bron)
Het is moeilijk om levend in de tijd de vaak sluipende veranderingen waar te nemen. Bovendien remmen de ervaringen uit het verleden een zuiver waarnemen van de huidige tijd. Het ging toch goed, hoe zou dat dan kunnen veranderen? Is het dan werkelijk zo dat er mensen op belangrijke en invloedrijke posities zitten, die het niet goed met de mensheid voor hebben?
Het is de continuering van voorgaande ervaringen die de waarneming vertroebelt. Wie de kenmerken van de afgelopen paar jaar, sinds de Corona ‘pandemie’ op een rij zet en vergelijkt met andere voorgaande regiems in Europa, ziet verontrustende parallellen.
In het begin van een zich ontwikkelende autoritaire staat, zijn de aanstichters nog afhankelijk van de gewillige medewerking van de bevolking. Verzet is dan amper nodig om het tij te keren.
Als de gewilligheid de eerste fase heeft bevestigd, volgt de fase van intimidatie en vervolging van tegenstanders. Ook in deze fase blijft de meerderheid van de bevolking trouw aan hun ‘leiders’ en beginnen zich af te zetten tegen de critici.
In de derde en laatste fase volgt harde repressie, de vrijheden worden sterk ingeperkt, en elke tegenstand met overheidsgeweld beantwoord. Angst zorgt er nu voor dat de inmiddels alert geworden bevolking niet meer in opstand komt. De autoritaire staat heeft zich gevestigd.
Zie ook het artikel van C.J. Hopkins over zijn vrijspraak.
